ก้าวด้วยหัวใจ..

…… ไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้น..
ที่เราจะรับรู้ได้ถึงความอ่อนเพลีย.จากความหนักเบา
ของบางสิ่งบางอย่าง…
..ในบางครั้ง..หัวใจของเรา..ก็รู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงได้เช่นกัน
…..สำหรับตัวป่วน.. สิ่งแรกที่จะทำคือ…
นั่งขีดเขียนอะไรก็ได้..
เพื่อให้ใจจดจ่ออยู่กับบางสิ่ง..ที่อยู่ตรงหน้า
…ช่วยให้เรา..มีสมาธิที่ดีขึ้น..
..และบางครั้ง..ก็จะพบว่า..
อิสระของเรา..ก็อยู่ที่ “หัวใจ” จะสั่งให้ “ใจ” เป็นอย่างไร..
…….นั่นเอง………… //
( ทำตัวเหมือนคนอกหัก..555555
)
งานเยอะ..ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเรา….
งานเยอะ ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเรา …
( จริงหรือเปล่า ? ไม่จริ๊ง… ไม่จริง L ..เป็นขนาดนั๊กหล่ะก๋า..พ่อแม่พี่น้อง.. )
อื้อ…ทั้งเหนื่อย ทั้งลนลาน..อะไรก็รีบๆๆๆๆๆ..
( แบบนี้เค้าเรียกว่าบ่นมั๊ยคะ ..ไม่หรอก แค่เล่าให้ฟัง อิอิ.. !!! )
..เคยอ่านกระทู้อยู่กระทู้หนึ่ง ที่รับสมัคร จป + ควบ HR
เอ้…ท่านนำประธานมาโพสนี่นา….
จะหนักหรือจะเบา…มันก็อยู่กับเนื้องานที่ทำเน๊อะ
ตัวป่วนก็…ไม่ใช่ทำงานหลักเพียงอย่างเดียว …
แรก ๆ นี่ถอดใจเลยค่ะ …บอกเจ้านายว่าขอบายงานเซฟตี้
เพราะว่ารายละเอียดของงานที่เราทำอยู่มันเคลื่อนไหวตลอดเวลา
ณ เวลาหนึ่ง ๆ มีงานเข้า 4 – 5 งาน ทุกๆ อย่างต้องทำพร้อม ๆ กัน
บางทีด่วนตั้งแต่เช้ายันเย็นเลยก็มี …
แรก ๆ ก็รู้สึกตึง ๆ ที่หัว..มีความรู้สึกว่า..ไม่อยากจะมาทำงานเลย..
อะไร ๆ ก็ดูวุ่นวาย โกลาหล อลหม่านไปหมด….
พักหลัง.ๆ…เริ่มปล่อยวาง.. คือ ไม่เอามาคิดให้มันหนักหัวแล้ว…
แต่โดยธรรมชาติ เมื่อเราทำงานแบบรีบ ๆ เกินไป…
มันก็มาปวดที่หลังแทน..( เจ้าความเครียดนี่..ช่างฉลาด )
…ปัจจุบัน ก็ยังเร่งรีบเหมือนเดิมค่ะ…
แต่ว่า..ก็ปล่อยวางแล้วหล่ะ…..เนื่องจากเกิดความชินชา หล่ะมั๊ง ^^ …
……..อ้าว..คุยต่อไม่ได้แล้ว…
แอบแว๊บ..( เริ่มรู้จักรีแลกซ์ ) มาโพสกระทู้ อิอิ…
เลิกงาน..กลับบ้านดีกว่านะคะ
….
สุขศาสตร์อุตสาหกรรมการประเมิน

…… @_@
..เพิ่งเดินทางกลับมาจากการอบรมสุขศาสตร์อุสาหกรรม – การประเมินค่ะ ( รุ่น 2 )
รู้สึกเพลียมากมายก่ายกอง…และง่วงนอนสุด ๆ …..
สำหรับปัญหาและอุปสรรคที่ได้รับมา ( แบบเต็ม ๆ )..
ก็คงไม่ใช่ประเด็นอื่นใด นอกจากการไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อมก่อนการอบรม
ของตัวเราเองค่ะ..
สำหรับรุ่นต่อ ๆ ไป.. หากเพื่อน ๆ ท่านใดที่อ่อนคำนวณ……
( บางท่านอาจจะไม่ได้เรียนมาสายวิทย์.- คณิตฯ.. )
ก็ควรที่จะ เตรียมตัวศึกษาตำรา และ ดู CD ก่อนที่จะเข้ารับการอบรมนะคะ
คิดว่า… ควรมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยหล่ะ…
และ ลองฝึกทำโจทย์การคำนวณในแต่ละเรื่องมาให้เข้าใจด้วย…
เนื่องจากการเข้าอบรม..รูปแบบจะคล้าย ๆ การทบทวนเนื้อหาใน CD
แต่กระชับ และ เร็วกว่า…….
..สำหรับการคำนวณ..รู้สึกว่า…………อาจารย์จะไม่ได้สอนเราเท่าไหร่นัก..
ส่วนใหญ่..เพื่อนที่เก่ง ๆ จะเป็นคนติวให้..
( ตามตารางมีการเขียนว่าทบทวน และ ทำรายงาน..นั่นหมายถึงเราจับ
กลุ่มติวและ ทำรายงานกันเองค่ะ )
หากเราไม่ฝึกทำโจทย์คำนวณไปก่อน..เราจะงง จนต้องงม.ๆๆๆ. ( หาหอยโข่ง )…
ทำให้เสียเวลาในการทำความเข้าใจสูตรต่าง ๆ
ที่ต้องนอนดึก ๆ ก็คงไม่ใช่อะไรค่ะ..เพราะเราไม่ทราบวิธีการคำนวณนั่งเอง…
ถ้าเราฝึกทำ จนเข้าใจ…เราก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องการทำข้อสอบ..
( ข้อสอบไม่ยาก – สำหรับคนที่พร้อม.. J )
ดังนั้น..ขอย้ำว่า….ฝึกทำโจทย์คำนวณ ฝึกทำความเข้าใจเนื้อหาที่เกี่ยวกับเครื่องมือวัด…
เราจะได้รับความสนุกสนานจากการเจอเพื่อนใหม่ ๆ มากกว่าการกังวลเรื่องข้อสอบ..
นะคะ. ^^
.