ตัวป่วน….Blog

Archive for ธันวาคม, 2009

และแล้ว…..โค้งสุดท้ายก็มาถึง..

หลังจากย้ายสาขาวิชา จากการจัดการการท่องเที่ยว เมื่อตุลาคม ปีที่ผ่านมา

เข้ามาสาขา..อาชีวอนามัย ฯ ..เราก็เดินทางมาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว..วู้ๆๆ ดีใจ ๆ

…แต่มันคงจะดีกว่านี้..ถ้าไม่แหกโค้ง ..จนสอบตกระเนระนาด ( เจ็บแสนสาหัส  !!..)

..เอาน่ะ… ยังสามารถปรับปรุงตัวเองและแก้ตัวได้เสมอ  ^^ ,,  

…สำหรับวิชา ประสบการณ์วิชาชีพ ก็เป็นอีกหนึ่งวิชา ที่จะได้ไปทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อน ๆ 

มันก็….ตื่นเต้นดีนะ……คราวนี้..คงไม่ไปนั่งเก๊ก ซึม & เศร้า เหมือนอย่างที่เคยทำไปแล้วหรอก

ในชุดวิชา สุขศาสตร์การประเมิน… จำได้ว่าสุขภาพไม่เอื้ออำนวยสักเท่าไหร่…

เป็นโรคยอดฮิต… อาการคล้าย ๆ กับหมีแพนด้า.. ( ต้นเหตุมาจากอดหลับอดนอนมา 1 วีค เต็ม ๆ )..

ใช่ว่าจะทุ่มเท เตรียมตัวดูซีดี – และ ตำราเรียนอย่างเต็มที่ซะเมื่อไหร่…

เปล่าเลย… แต่เป็นซีรี่ส์เกาหลี ที่ต้องนั่งจด ๆ จ้อง ๆ อ่าน Sub ภาษาไทยข้างล่างของจอตะหาก.. !!

: - P     พอแร๊ะ … อย่าพูดให้ได้อายมากไปกว่านี้..

….สำหรับ ชุดวิชา ประสบการณ์วิชาชีพอาชีวอนามัยและความปลอดภัย

น่าจะเน้นที่ กิจกรรมสันทนาการ - การทำงานร่วมกันเป็นทีม และ คงหนีไม่พ้น

รายงาน > พรีเซ็นส์  ..พรีเซ๊นส์ > รายงาน ….. 

… ส่วนเรื่องอื่น ๆ ที่น่าเป็นห่วงก็คือ อากาศในห้องสัมนา มันคงจะเย็นยะเยือกกกกก..!! แน่ ๆ

เย็นสำหรับเรา….แต่สำหรับคนอื่น ๆ อาจจะ..กำลังสบาย..

( เพิ่งจะรู้ว่าเป็นคน “ เลือดเย็น” ???????   J )

…กว่าจะถึงวันนั้น.. ครานี้..คงมีเวลาในการเตรียมตัวบ้างหล่ะ

ปีใหม่…เริ่มต้นใหม่…ต้องรีบเก็บตกรายวิชาที่ติดดาว ( ศัพท์เฉพาะกิจ อิอิ )

….ดาว(*)ก็สวยดี….แต่คงไม่มีใครชอบ………..

เป็นกำลังใจให้กับตัวเอง  และ เพื่อน ๆ ทุกคนค่ะ.. //

.

/ ตี 4… ของเช้าวันหนึ่ง….

…นี่เราตื่นขึ้นมาทำอะไรเนี่ย..!!

ร้อยวันพันปี..เคยตื่นแต่เช้ากะเค้าซะที่ไหนหล่ะ..

..คงเป็นเพราะพิษไข้..ที่ไม่ยอมหายสักทีหล่ะมั๊ง..

..ออกอาการนอนไม่หลับ..มึน ๆ ต้องลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง..

….แต่ก็ไม่รู้จะทำอะไรดี..นอกจากเปิดเพลง..เพื่อฆ่าความเงียบให้มันตายไปซะ..

ใกล้จะถึงวันขึ้นปีใหม่ อีกปีแล้วสินะ….

อะไรกัน…เมื่อวานเพิ่งจะเป็นวันแรกของปีที่ผ่านมาเองมิใช่หรือ…

ทำไมมันผ่านไปไวจัง…. กาลเวลาช่างเดินผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน…

…แต่ความรู้สึกอะไรบางอย่าง..มันดูเหมือนจะ เ ชื่ อ ง ช้ า ….เสียจริง..ๆ

สิ่งที่พูดถึงคืออะไร ? ( ไม่รู้จิ…..อิอิ )

…ผ่านไปอีกปี..ขืนใช้ชีวิตโดดเดี่ยวแบบนี้..มีหวังต้องโดนลากไปหาหมอจิตเวชสักวันแหง๋ ๆ

..เพราะอาจจะเกิดอาการซึมเศร้า..หรือไม่ก็ เหงาเกินเหตุ ….. (  จริงเร้ออออออ.. J )

…วันขึ้นปีใหม่..ตั้งใจจะนิมนต์พระมาประพรมน้ำมนต์ที่บ้านสักหน่อย..

อื้ม…ตัวเราจะถูกน้ำมนต์ได้หรือปล่าวนะ..^^

คนห่างวัดก็งี้แหล่ะเน๊อะ..อะไร ๆ ก็กลัวไปหมด….

…. ไม่ยอมง่วงสักที..นี่ก็จะสว่างแล้ว….โหยยยยยยยยย..!!!  ทำไงดี ๆ…

( ขอเวลานอก พิมพ์เพลงเล่น ๆ ก็แล้วกันนะ..มันเพราะดี..แต่ไม่ได้อินกับ

ความหมายอะไรหรอก…เพราะว่า..เรารู้สึกตัวดี..ว่าตอนนี้ตัวเองไม่มีหัวใจ..ไม่มีเลยจริง ๆ )

…..

เมื่อได้พบใครคนหนึ่ง ที่ดูดีและโดนใจ มีคำถามมากมายที่ตามมา

หากว่าฉันได้รู้จักแค่นิสัยและหน้าตา แต่ไม่รู้เงื่อนงำในใจ……

 หากว่าฉันมีโอกาสจะล่องหนไร้ตัวตน…ก็คงค้นความจริงมาได้…

อยากไปหาทุกคำตอบที่ติดค้างในหัวใจ…

จะล่องหนหายไปในคืนนี้….

** อยากจะดูห้องนอนของเธอ ที่เตียงของเธอ จ้องมองรูปใครอยู่ไหม..

อยากจะเห็นท่าทางของเธอ สายตาของเธอ และความรู้สึกข้างใน

อยากจะค้นทุกมุม…ที่เป็นความลับ …หลับละเมอแล้วเธอจะเอ่ยชื่อใคร…อยู่ในฝัน

……

z          z         z Z Z

……ป่วยอีกแล้ว…. 

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย..เอ๊ะ..ใช่หรือเปล่า..

อากาศมันคงไม่ได้เปลี่ยนไปสักเท่าไหร่..

แต่คงเป็นความเพราะความอ่อนแอ..ความแปรปรวน..ในร่างกายของตัวเราเองมากกว่า…

ก็เลยต้องนั่งไอค็อก ไอแค็ก..ไอกระค็อก-กระแด๊กอยู่อย่างนี้…

….อย่างไรก็คงไม่ใช่ไอ cook – ของแอมเวย์ใบละหมื่นกว่าหรอกนะคะ..ฮิฮิ..

…อ้าว..!! ..เริ่มออกอาการเอ่ยพาดพิงถึงชาวบ้านเค้าซะอย่างนั้น….ไม่ดีๆ.. ^^

…อาการป่วยนี่มันก็ไม่สุขีซักเท่าไหร่เน๊อะ.ทั้งปวดหัว..ทั้งเจ็บคอ..เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว..

..หรือว่าจะเข้าสู่วัยทอง… จ๊ากกกกกกก…ไม่เอา ๆ… ยังไม่ถึงเวลานั้นหรอกน่า…

..ไอมาก ๆ เค้าเรียกว่า  ไอ…ไอ.. เลิฟยูตะหาก…. ^^  

…จะพูดถึงเรื่องความรัก..ให้มันรู้สึกละเหี่ยใจทำไมหล่ะเนี่ย… !!

..ใครจะไปคาดคิด..ว่าตัวเราจะเดินทางมาถึงจุดที่น่าจะเรียกได้ว่า….

…… “ทางตัน.”.. . “มืดบอด” ..หรือ..อาจจะ “มืดสนิท” ..ในเรื่องของความรักไปซะได้…

…แต่ก็นั่นหล่ะนะ…คนลึกลับอย่างเรา..( นั่น.. !! )

..มันไม่ง่ายนักหรอก..ที่จะนำเรื่องราวความรักของตนเอง….มาสาธยายลงในเว็บบล็อกแห่งนี้

….บางทีมันอาจจะเป็นนิยายน้ำเน่า..ชีวิตรันทด..เอ๋..หรือว่ามันจะระทึก..โลดโผน…น่าตื่นเต้น.

..หรือจะออกแนวลึกลับ..ซับซ้อน.. ซ่อนเงื่อน…. ^^ ,,

…แต่ที่แน่ ๆ ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายแหง๋ ๆ..แต่จะแนวไหนนั้น…เราผู้เดียวเท่านั้นที่จะรู้…อิอิ

เรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังหล่ะคะ … 555555  ….แล้วจะนั่งอารัมภบททำม๊ายยยยย….!! 

(  ภาพ : ตะวันโพล้เพล้..เส้นทางหนึ่งจากโคราช -  กทม. แบบว่าจำไม่ได้ ^^ )

……เอาเถอะ ๆ….. เรื่องหนัก ๆ ก็ปล่อย ๆ มันไปก็แล้วกันนะ….

…..ความรัก ณ ขณะนี้..มันค่อนข้างจะ “ว่างเปล่า” อย่างมากมาย……..

…ในเมื่อทุก ๆ อย่าง…เราตั้งใจ..และ บังคับ..ให้มัน “หยุดนิ่ง”  อยู่กับที่……

…ก็ไม่รู้ว่าทำไมเราต้องทำอย่างนั้น…แต่..คิดว่า..มันคือสิ่งที่ดีที่สุด..ที่ควรจะทำ..

..แล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่..เวลาของความรัก.. จะสามารถเดินทางต่อไปได้../

….. ในระหว่างนี้..ก็อยู่กับความรักฮา ๆ ขำ ๆ ไปก่อนละกัน…

…เราน่ะฮา…บ้างก็ฮา..บ้างก็.. เฮ้อส์.(ถอนหายใจ)……แล้วแต่กรณี…….

…ใครบอกว่า..ถ้ามีคนแอบปลื้ม..จะสร้างความยินดีให้กับเราเสมอไป….

..ต้องบอกว่าไม่จริงค่ะ… สองสามวันมานี้..ต้องถ่วงเวลาเข้าทำงานให้สายกว่าปกติ

สักประมาณ 2-3 นาที..  เนื่องจากที่บริษัทฯ มีการเล่นเกมส์บัดดี้กัน……..

…แล้วเจ้าคุณเอ๋ย..มีน้อง(คงพี่มากกว่า)พนักงาน..แอบปลื้มเรา…..

…แล้วก็แสดงตัวเป็นบัดดี้..( ไม่รู้ตัวจริงหรือตัวปลอม )…มีแต่งเพลง….

และร้องเพลงให้ฟังทุกเช้า…..( เสียงตามสาย – ได้ยินทั่วทั้งโรงงาน )…

….มันคงจะไม่มีปัญหาอะไร ถ้าจะร้องเพลงทั่ว ๆ ไปอ่ะนะ……………….

..แต่นี่..แต่งเอง..ร้องเอง..แล้วยังเอาชื่อเราใส่เข้าไปในเพลงด้วย……….

…. ช่างกล้า…..…. !!!!

….แล้วจะร้องเพลงให้ฟังอีกกี่วันหล่ะเนี๊ยะ………

..อ า ก า ร ชั ก จ ะ ไ ม่ ดี ซ ะ แ ว้ ว ….. !!

ไม่ปลื้มค่ะ…ไม่ปลื้ม…แต่ไม่รู้จะทำอะไรได้มากกว่านี้…

นอกเสียจากนั่งปลงตก….แล้วก็คิดเสียว่า…. พนักงานคงเครียดจากการทำงาน…

นี่คงเป็นเรื่องสนุกสนาน…ที่เค้าคิดว่าน่าจะสร้างความครึกครื้นกันได้ทั้งบริษัท ฯ 

…… อย่าเล่นมากกว่านี้ละกัน…หึหึ..!!…/