ตัวป่วน….Blog

Archive for สิงหาคม, 2009

23.30 น.

….ยังอยุ่ที่โรงงานอยู่เลยค๊าบบบบบ…พ่อแม่พี่น้อง..

ง่วงมากๆๆๆๆๆๆๆๆ…

อ่ะ ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป..

( ฮ้าวววววววววววววส์ )

.

……  ไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้น..

ที่เราจะรับรู้ได้ถึงความอ่อนเพลีย.จากความหนักเบา

ของบางสิ่งบางอย่าง…

..ในบางครั้ง..หัวใจของเรา..ก็รู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงได้เช่นกัน

…..สำหรับตัวป่วน.. สิ่งแรกที่จะทำคือ…

นั่งขีดเขียนอะไรก็ได้..

เพื่อให้ใจจดจ่ออยู่กับบางสิ่ง..ที่อยู่ตรงหน้า

…ช่วยให้เรา..มีสมาธิที่ดีขึ้น..

..และบางครั้ง..ก็จะพบว่า..

อิสระของเรา..ก็อยู่ที่ “หัวใจ” จะสั่งให้ “ใจ” เป็นอย่างไร..

…….นั่นเอง………… //

( ทำตัวเหมือนคนอกหัก..555555  )

งานเยอะ ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเรา …

( จริงหรือเปล่า ? ไม่จริ๊ง…  ไม่จริง  L ..เป็นขนาดนั๊กหล่ะก๋า..พ่อแม่พี่น้อง.. )

อื้อ…ทั้งเหนื่อย ทั้งลนลาน..อะไรก็รีบๆๆๆๆๆ..

( แบบนี้เค้าเรียกว่าบ่นมั๊ยคะ ..ไม่หรอก แค่เล่าให้ฟัง  อิอิ.. !!! )

..เคยอ่านกระทู้อยู่กระทู้หนึ่ง ที่รับสมัคร จป + ควบ HR

เอ้…ท่านนำประธานมาโพสนี่นา….

จะหนักหรือจะเบา…มันก็อยู่กับเนื้องานที่ทำเน๊อะ

ตัวป่วนก็…ไม่ใช่ทำงานหลักเพียงอย่างเดียว …

แรก ๆ นี่ถอดใจเลยค่ะ …บอกเจ้านายว่าขอบายงานเซฟตี้

เพราะว่ารายละเอียดของงานที่เราทำอยู่มันเคลื่อนไหวตลอดเวลา

ณ  เวลาหนึ่ง ๆ  มีงานเข้า 4 – 5 งาน ทุกๆ อย่างต้องทำพร้อม ๆ กัน

บางทีด่วนตั้งแต่เช้ายันเย็นเลยก็มี …

แรก ๆ  ก็รู้สึกตึง ๆ ที่หัว..มีความรู้สึกว่า..ไม่อยากจะมาทำงานเลย..

อะไร ๆ ก็ดูวุ่นวาย โกลาหล  อลหม่านไปหมด….

พักหลัง.ๆ…เริ่มปล่อยวาง.. คือ ไม่เอามาคิดให้มันหนักหัวแล้ว…

แต่โดยธรรมชาติ เมื่อเราทำงานแบบรีบ ๆ  เกินไป…

มันก็มาปวดที่หลังแทน..(  เจ้าความเครียดนี่..ช่างฉลาด )

…ปัจจุบัน ก็ยังเร่งรีบเหมือนเดิมค่ะ…

แต่ว่า..ก็ปล่อยวางแล้วหล่ะ…..เนื่องจากเกิดความชินชา หล่ะมั๊ง ^^ …

……..อ้าว..คุยต่อไม่ได้แล้ว…

แอบแว๊บ..( เริ่มรู้จักรีแลกซ์ ) มาโพสกระทู้ อิอิ…

เลิกงาน..กลับบ้านดีกว่านะคะ

….